Met gebogen hoofden verlieten de spelers het veld na de nederlaag tegen 2^e klasser De Spartaan’20 in Rotterdam. In de hoek van het veld lagen de luidruchtig juichende spelers en supporters van de Rotterdamse underdog op een meterhoge hoop en daaromheen nog veel meer supporters die hun helden een eerbetoog brachten.  Een terecht Rotterdams feestje want durf, opportunisme een slimme tactische spelmomenten bepaalden de wedstrijd.

S.J.C. begon met een aantal vaste krachten op de bank en dus de gelegenheid voor anderen om zich in de kijker te spelen. Bij de eerste poging tot aanvallen kwam Roy van Leeuwen op snelheid langs zijn opponent maar zijn voorzet kon door een koppende Luuk Goedbloed niet worden verwerkt.

Helaas ging het hierna al heel snel fout toen een behendige Danielson Vieira de Pina een snelle aanval inleidde en de snel opgekomen middenvelder David Widarto in staat te stellen simpel te scoren: 0-1.

Een wake-up call die echter zijn uitwerking miste. Het veldspel van S.J.C. werd routinematig de vrije man zoeken maar elke creativiteit ontbrak en er deden zich nauwelijks mogelijkheden voor.

Wel zagen we dat de combinatie van geroutineerde spelers met ogenschijnlijk overgewicht en het jeugdig enthousiasme en snel diep sprintende Spartaanen, de Rotterdammers bijna moeiteloos overeind bleven. De grootste kans was dan ook weer snel voor hen, waarbij de nuttige overtreding van Max de Haas hem op een gele kaart kwam te staan. Verder dan een drietal corners in de slotfase kwam S.J.C. in de eerste helft niet.

Na de rust kwam toch hetzelfde elftal in de inmiddels stromende regen het veld op om de wedstrijd te kantelen. Maar het bleek al snel dat de Rotterdammers met de juiste spelopvatting het matte S.J.C. onder druk bleven houden. Verder dan een aantal corners kwamen de in het grijs gestoken zwartwitten niet. En daar tussen door aasden de Spartaanen op resultaat via snel uitgevoerde counters. 

Na de thee kwamen er twee ongewijzigde teams in het veld. En terwijl je een gedreven offensief van de S.J.C.ers zou verwachten waren het juist de Rotterdammers die een aantal 100% kansen niet verzilverden waarbij lat en paal S.J.C. de noodzakelijke extra steun verleenden. Na een uur kwamen de al eerder verwachtte wissels. Gerson Pisas, Hamza Rahaoui en Tom Hoogervorst maakten hun opwachting en dat veranderde het spelbeeld. De aanvallen werden wat gevaarlijker maar konden door de Spartaan steeds door nuttige overtredingen in de kiem worden gesmoord. Een kop kans van Tom Hoogervorst trof net geen doel en een actie van Geron Pisas strandde op 2 meter van de doellijn.

Na ruim 70 minuten kwamen ook Kota Odakura en DJ van den Oever in de ploeg. Maar de aanpassing werd door de Spartaan benut om nog enthousiaster te counteren. En het was tot twee keer toe aan een uitstekend keepende Roy Haasnoot te danken dat er nog geen tweede treffer moest worden geïncasseerd.

De eerste de beste volgende aanval bracht echter de gewenste maar nauwelijks verdiende gelijkmaker op het scorebord. Het was KotaOdakura, die na een goed uitgevoerde aanval de trekker overhaalde: 1-1.

Helaas zag S.J.C. geen kans om het spel hierna volledig te controleren. En het leek erop dat strafschoppen de beslissing moesten brengen. Maar in de absolute slotfase ging het dus toch nog mis. De op basis van een juiste spelopvatting, wilskracht en technische vaardigheid Rotterdammers maakten de 2^e treffer en op de 2-1 overwinning was verder niets af te dwingen.

S.J.C. weer met beide benen op de grond. Spijtig dat de kans om opnieuw een landelijk bekeravontuur te bereiken niet op de juiste wijze werd ingeschat. Nu wacht het treffen tegen Hollandia waarbij duidelijk zal worden of het team de veerkracht heeft om deze vernedering achter zich te laten. En vrolijk verder te gaan in de opmars in de competitie.