SJC JO16-1 keerde zaterdag met een 3-0 nederlaag terug uit Amsterdam na het duel met WV-HEDW O16-1. Een terechte nederlaag over de hele wedstrijd bekeken, maar ook eentje waarin de ploeg van Reda Kharchouch vooral in de eerste 20 à 25 minuten liet zien dat het voetballend absoluut mee kon.

SJC schoot uit de startblokken. Vanuit de 5-3-2-organisatie werd met lef en energie gespeeld en binnen twintig minuten kreeg de ploeg drie à vier goede mogelijkheden om de wedstrijd open te breken. Alleen ontbrak precies datgene wat op dit niveau zo belangrijk is: de beloning.

WV-HEDW was daarin een stuk zakelijker. Bij een moment van onvoldoende afstemming tussen verdediging en middenveld sloeg de thuisploeg toe: 1-0.

SJC liet zich niet direct van de wijs brengen en kreeg ook daarna nog twee grote mogelijkheden. De mooiste aanval van de middag liep over links. Devin, Jesse en Moos combineerden uitstekend en over vier schijven werd de achterlijn bereikt. Moos legde de bal goed terug, maar Damian schoot over. Het was zo’n aanval die eigenlijk een doelpunt verdiende.

Langzaam kantelde daarna het wedstrijdbeeld. WV-HEDW kreeg meer controle, speelde rustiger en koos zijn momenten beter. Kharchouch greep vroeg in met een wissel om iets te veranderen, maar vlak voor rust volgde een nieuwe tik: 2-0.

In de rust was de boodschap helder. Rust bewaren. Blijven voetballen. Elkaar helpen. En vooral slimmer en volwassener omgaan met de verschillende momenten in een wedstrijd.

Precies op dat vlak liet WV-HEDW zien al een stap verder te zijn. Met snelle, behendige aanvallers en veel rust in het spel wist de thuisploeg wanneer het moest versnellen en wanneer juist niet.

Vijf minuten na rust werd de opdracht voor SJC nog zwaarder. WV-HEDW profiteerde opnieuw van de ruimte en bracht de 3-0 op het bord.

Maar opgeven deed SJC niet.

Kharchouch veranderde de organisatie en stuurde zijn ploeg nadrukkelijker naar voren. SJC kreeg meer grip, kwam vaker rond het zestienmetergebied en kreeg de uitgelezen mogelijkheid om terug in de wedstrijd te komen: een strafschop én een rode kaart voor WV-HEDW.

Na enig tumult ging Moos Brussee achter de bal staan. Hij koos de linkerhoek en schoot de bal strak in, maar net niet hard genoeg. De keeper — die deze middag sowieso een uitstekende wedstrijd speelde — zat erbij en voorkwam de 3-1.

Met een man meer lag het initiatief in de resterende 25 minuten bij SJC. De ploeg speelde voornamelijk op de helft van WV-HEDW, maar wist het overwicht niet om te zetten in doelpunten. De thuisploeg bleef compact, georganiseerd en gaf nauwelijks nog grote kansen weg.

Daar zat uiteindelijk ook het verschil tussen beide ploegen. SJC liet zien dat het kan voetballen en had zeker zijn momenten, maar WV-HEDW was over de volle wedstrijd effectiever, slimmer in het uitspelen van situaties en verder in het managen van de wedstrijd. Daarmee was de 3-0 nederlaag terecht en gaan de complimenten naar de thuisploeg.

Voor SJC ligt er tegelijkertijd genoeg om mee verder te gaan. Die eerste 20 à 25 minuten waren goed. De energie was er, het voetbal was er en de kansen waren er. De volgende stap is om zulke fases langer vol te houden én jezelf ervoor te belonen.

De teleurstelling na afloop was voelbaar, maar Kharchouch zag ook voldoende aanknopingspunten. Deze ploeg werkt, strijdt en wil leren. Komende week gaan de beelden erbij en wordt er gekeken naar de momenten waarop het goed ging, maar vooral ook naar de momenten waarop de wedstrijd uit handen werd gegeven.

En na al dat analyseren was het tijd voor iets anders.

De ploeg vertrok gezamenlijk naar het paintballen voor een stukje teambuilding. Daar kwam Reda al snel tot een opvallende conclusie: zodra de verfkogels door de lucht vlogen, werd er ineens volop gecoacht over posities, dekking en wie waar moest staan. 😃

Misschien die paintballgeweren dus toch maar meenemen naar de volgende training…

Voor een aantal jongens was de dag daarna nog niet voorbij. Samen met Reda werd koers gezet richting zijn oude club FC Emmen. En daar werd duidelijk dat ze Kharchouch nog lang niet vergeten zijn. Met Emmen werd hij kampioen en promoveerde hij naar de Eredivisie, en vanaf de tribune van de harde kern klonk het luidkeels:

“Reda is een Emmenaar!” 😃

Zo eindigde een dag die sportief niet bracht waarop was gehoopt, maar wel genoeg opleverde om mee verder te gaan.

Verliezen hoort bij voetbal. Ervan leren bepaalt wat je er daarna mee doet.

Maandag begint het weer. Trainen, leren en samen verder bouwen.

ÉÉN TEAM. ÉÉN TAAK. 🖤🤍